بسم الله الرحمن الرحیم

در آيات قبل از این آیه خداوند فرمود: اگر بخواهيم چشم را نابينا و قيافه‏ها را دگرگون مى‏كنيم، اين آيه نمونه‏اى از اين دگرگونى را در مورد سالمندان بيان مى‏كند.


«نُنَكِّسْهُ» از «تنكيس» به معناى واژگون كردن و مراد از آن بازگشت انسان به حالت كودكى است. علمش به جهل و فراموشى تبديل مى‏شود، قدرتش رو به ضعف مى‏رود و سعه‏ى صدرش به زود رنجى مى‏رسد، حسّاسيتش زياد و اشكش روان مى‏شود.


پيام‏ها:
1 - عمر به دست خداست. «نُعَمِّرْهُ» 2 - سنّت خداوند بر آن است كه پيرى همراه با شكستگى باشد. «نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ» 3 - آثار عمر طولانى به دست خداست. آن جا كه خداوند اراده كند، افرادى مثل نوح و مهدى عليهما السلام عمر طولانى مى‏كنند. «نُنَكِّسْهُ»
4 - انسان هم بايد به فكر از دست رفتن نعمت‏ها باشد. «لَطَمَسْنا ...، لَمَسَخْناهُمْ» و هم به فكر ضعيف شدن آنها. «نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَ فَلا يَعْقِلُونَ»[1].

[1] - تفسير نور، ج‏9، ص: 556